Fyrir-tæki

Þegar rætt er um efnahagsaðgerðir stjórnvalda vegna faraldursins vill umræðan stundum fara í gamalkunnar skotgrafir þar sem atvinnulífi og almenningi er stillt upp sem andstæðingum. Aðgerðir eru flokkaðar þannig að þær séu ýmist annaðhvort fyrir fyrirtæki eða almenning.

Fyrirtæki eru ekki markmið í sjálfu sér. Markmiðið er að standa vörð um það sem fyrirtæki leiða af sér. Þau skapa störf sem sjá fólki fyrir lífsviðurværi. Þau sjá almenningi fyrir nauðsynlegri vöru og þjónustu. Þau skapa skatttekjur sem gera hinu opinbera kleift að sinna hlutverki sínu, eins og að sjá almenningi fyrir velferð og menntun.

Og jú, ef vel gengur, þá skapa þau eigendum sínum arð. Ef ekki væri fyrir arðsvonina þá myndi enginn leggja fyrirtækjum til hlutafé. Það væri ekki til og þar með ekki þau störf og þeir skattar sem fyrirtækið skapaði. Arðurinn hverfur heldur ekki þegar hann er greiddur.

Það þarf að borga skatta af honum og oft er hann nýttur til frekari fjárfestinga sem skapa þá enn fleiri störf og meiri skatta. Eða til að kaupa vöru og þjónustu frá öðrum fyrirtækjum sem skapar störf og skatta þar.

Arður er því ekki bara óhjákvæmilegur, heldur nauðsynlegur og jákvæður. Því meiri arður, því betra. Við ættum að þakka þeim sem greiða sér arð frekar en að smána þau.

Allar efnahagsaðgerðir stjórnvalda snúast því um að koma almenningi til góða. Til þess að svo megi verða er mikilvægt að við eigum áfram sterk fyrirtæki, sem tæki til að standa vörð um lífsgæði okkar allra.

Davíð Þorláksson, forstöðumaður samkeppnishæfnissviðs Samtaka atvinnulífsins.

Greinin birtist fyrst í Fréttablaðinu.