Fyrirtæki krafin um fjölda vottorða að óþörfu

Undanfarin misseri hefur verið gengið hart eftir því við þá aðila sem sækja um veitingaleyfi, að þeir skili inn til lögreglu fjölda vottorða um persónulega hagi stjórnenda, eigenda og stjórnarmanna fyrirtækisins sem sækir um leyfið. Þetta hefur verið flókið ferli og íþyngjandi en krafan um vottorðin hefur verið algjör og átt jafnt við ný fyrirtæki og útibú frá starfandi fyrirtækjum eða endurnýjun gildandi leyfa þeirra. Samtök atvinnulífsins hafa ítarlega fjallað um þessi mál, m.a. í skýrslu um eftirlit með atvinnustarfsemi þar sem settar voru fram tillögur til úrbóta.

 

Einfaldari framkvæmd

Nýverið stóð forstjóri Kaffitárs og einn eigenda, Aðalheiður Héðinsdóttir, frammi fyrir því að sækja um veitingaleyfi fyrir kaffihús sem fyrirtæki hennar hugðist opna undir merkjum Kaffitárs auk viðbótarleyfis vegna annars kaffihúss fyrirtækisins. Fyrir var félagið með þrjú önnur kaffihús í rekstri, öll með veitingaleyfi, en samkvæmt reglum lögreglu lá fyrir að biðja enn á ný alla stjórnarmenn og meðeigendur um fjölda vottorða um sína persónulegu hagi, til að fá veitingaleyfi fyrir nýju staðina. Alls 35 vottorð um ólíklegustu efni frá fimm manna stjórn! Annars hefði hún ekki fengið leyfið.

 

Eftir að hafa ráðfært sig við Samtök atvinnulífsins var ákveðið að SA myndu láta reyna á einfaldari framkvæmd við veitingu veitingaleyfanna. Hrafnhildur Stefánsdóttir, yfirlögfræðingur SA, segir að við athugun hafi komið í ljós að krafan um vottorðabunkann hafa hvorki átt sér beina stoð í lögum né reglugerð. Kröfur um svo viðamikla framlagningu gagna án tillits til aðstæðna og hvort ástæða sé til að ætla að neita eigi um leyfi séu afar íþyngjandi og samræmist ekki meðalhófsreglu sem stjórnvöld séu bundin af. Þá feli þetta í sér mismunun milli atvinnugreina. SA leggja áherslu á að ekki sé krafist gagna umfram það sem nauðsyn ber til í hverju tilviki.

 

Skilvirkari stjórnsýsla

Skemmst er frá því að segja að lögreglustjóraembættið í Reykjavík féllst í reynd á sjónarmið SA og veitti Kaffitári veitingaleyfi án þess að skilað væri inn fyrrgreindum vottorðum. Í stað þess skiluðu aðstandendur fyrirtækisins og stjórnarmenn inn sameiginlegri yfirlýsingu um að þeir uppfylltu öll skilyrði fyrir umsókn um veitingaleyfi og að þeir heimiluðu að viðeigandi upplýsingar yrðu sannreyndar ef á þyrfti að halda.

 

Aðalheiður Héðinsdóttir, forstjóri Kaffitárs, fagnar þessari afgreiðslu og segist trúa því að hún hafi fordæmisgildi í öðrum lögregluembættum. Breytingin sé í samræmi við yfirlýst markmið um „einfaldara Ísland" og eigi vonandi eftir að nýtast fleiri fyrirtækjum. „Þetta er frábært,“ segir hún og ítrekar að fyrri framkvæmd hafi verið íþyngjandi fyrir veitingageirann og hafi falið í sér mismunun á milli atvinnugreina þar sem engar viðlíka kvaðir hafa til að mynda verið lagðar á þá sem eru að reka verslanir.

 

Óhætt er að taka undir orð Aðalheiðar og fagna þeim skilningi sem lögreglustjóraembættið í Reykjavík hefur sýnt. Víða er hins vegar verk að vinna í þágu einfaldar regluumhverfis fyrirtækja, eins og lesa má um í fyrrnefndri skýrslu SA.