Aftur um skrif Jóhanns Páls Símonarsonar um Gildi

„Enn reynir Jóhann Páll Símonarson að sverta forráðamenn lífeyrissjóðsins Gildis í Mbl. þann 14. maí sl. Sem fyrr er reitt hátt til höggs en eins og endranær missir Jóhann Páll marks. Fullyrðing Jóhanns um 100 milljarða tap Gildis stendur gegn þeirri staðreynd að meðalávöxtun sjóðsins sl. 10 ár er 2% að raungildi. Þetta þýðir að höfuðstóll sjóðsins hefur varðveist bærilega þrátt fyrir hrun fjármálakerfisins, að það sem hefur tapast er fyrst og fremst eitthvað sem áður græddist. Fullyrðingar um 100 milljarða tap eru ekki á rökum reistar frekar en annað í málflutningi Jóhanns." Þetta segir Vilhjálmur Egilsson, varaformaður stjórnar Gildis og framkvæmdastjóri SA, m.a. í grein sem birtist í Morgunblaðinu í dag.

 

Grein Vilhjálms Egilssonar má lesa í heild hér að neðan:

 

Enn reynir Jóhann Páll Símonarson að sverta forráðamenn lífeyrissjóðsins Gildis í Mbl. þann 14. maí sl. Sem fyrr er reitt hátt til höggs en eins og endranær missir Jóhann Páll marks.

 

Fullyrðing Jóhanns um 100 milljarða tap Gildis stendur gegn þeirri staðreynd að meðalávöxtun sjóðsins sl. 10 ár er 2% að raungildi. Þetta þýðir að höfuðstóll sjóðsins hefur varðveist bærilega þrátt fyrir hrun fjármálakerfisins, að það sem hefur tapast er fyrst og fremst eitthvað sem áður græddist. Fullyrðingar um 100 milljarða tap eru ekki á rökum reistar frekar en annað í málflutningi Jóhanns. Ávöxtun sjóða eins og Gildis er jafnan í sveiflum og en nú er ávöxtunin í milli lægði eftir hrunið. Lífeyrissjóðurinn Gildi stendur enn við verðtryggðan lífeyri og lífeyrir úr sjóðnum hefur hækkað vel umfram laun sé miðað við síðustu fjögur ár. Þetta er þrátt fyrir allt mikill árangur þegar bankarnir hrynja og flestir aðrir helstu útgefendur skuldabréfa og hlutabréfa á íslenska markaðnum falla í kjölfarið. Íslensku lífeyrissjóðirnir stóðu af sér bankahrunið og Gildi er þar á meðal.

 

Jóhanni Páli er hugleikið að í mars 2008 keypti Gildi víkjandi skuldabréf af Glitni sem þá hafði í febrúarmánuði þar á undan fengið sama lánshæfismat og árið 2002 þrátt fyrir alla erfiðleikana. Í febrúar 2007 var bankinn metinn sem toppfjárfesting á alla mælikvarða. Það er ekki fyrr en við útgáfu rannsóknaskýrslunnar sem ástæða kemur fram til að ætla að staða bankans í mars 2008 hafi ekki verið sú sem stjórnendur bankans héldu fram í skuldabréfaútboðinu. Stefna slitastjórnar Glitnis á hendur fyrrum forráðamönnum bankans skýrir svo enn þá mynd. Sumir eru vitrir og sjá vel fram í tímann, sumir eru fyrst og fremst vitrir eftir á og svo eru alltaf einhverjir sem hvorugt þetta á við. Gildi var löngum með mjög góða ávöxtun borið saman við aðra lífeyrissjóði en vissulega sáu forráðamenn sjóðsins bankahrunið ekki fyrir frekar en flestir aðrir fjárfestar á Íslandi og út um allan heim sem töpuðu á því.

 

Þrátt fyrir ákafan áhuga Jóhanns Páls á málefnum lífeyrissjóða og sér í lagi á lífeyrissjóðnum Gildi hafa félagar hans í Sjómannafélagi Íslands ekki treyst sér til að tilnefna hann sem fulltrúa á ársfundi Gildis í því skyni að fara með atkvæðisrétt á fundinum. Fulltrúaráðsmenn eru til hálfs valdir af verkalýðsfélögunum samkvæmt þeim reglum sem þar gilda og endurspegla breiðan hóp sjóðfélaga. Samtök atvinnulífsins velja jafn marga fulltrúa fyrirtækjanna en þeir standa fyrir stóran hlut þeirra iðgjalda sem greidd eru til sjóðsins. Þeir sjómannafélagsmenn vita sjálfsagt betur en aðrir hvort Jóhann Páll sé traustsins verður enda geta þeir metið málflutning hans á heimavelli.

 

Jóhann Páll er hins vegar velkominn á ársfundi í lífeyrissjóðnum Gildi sem sjóðfélagi og hefur þar málfrelsi sem hann hefur óspart nýtt sér. Hann hefur líka fullt leyfi til að gagnrýna það sem honum sýnist. En sem betur fer hafa félagar hans í Sjómannafélaginu og aðrir þeir sem standa að lífeyrissjóðnum Gildi ennþá fullt frelsi til að taka ekki mark á Jóhanni Páli og t.d. samþykkja ekki tillögur hans á ársfundum. Það er gæfa fyrir Gildi sem enginn skyldi vanþakka.

 

Höfundur er varaformaður stjórnar Gildis og framkvæmdastjóri SA.